dodane: 20-04-2020

Słowo motywacja używane jest powszechnie przez każdego z nas. Wiele osób swoje niepowodzenia często zrzuca na brak motywacji. W swojej pracy z każdym z zawodników często poruszamy ten jakże dobrze znany każdemu temat. W tym artykule chciałbym skupić się na wyjaśnieniu pojęcia „motywacja” a także ukazać czystą teorię, która poszerzy wasze horyzonty w tym temacie.

Zacznijmy od samego pojęcia słowa „motywacja”.

Jak możemy zdefiniowaćto słowo? Czy ktokolwiek z was się nad tym zastanawiał? Czy zadaliście sobie pytanie czym dla mnie jest motywacja? Co mnie motywuje?

Jedną z najtrafniejszych definicji jest definicja podana prze E. J. Murray’a, który określił motywację jako „wewnętrzny czynnik, który pobudza, kieruje Iscala działalność jednostki”. Działanie podjęte pod wpływem motywacji ukierunkowane są na zaspokojenie naszych potrzeb.

Potrzeby możemy podzielić na dwa rodzaje:

  1. Potrzeby wrodzone (oddychanie, jedzenie, picieitp)
  2. Potrzeby nabyte (społeczne) – potrzeba przynależności, uznania, rywalizacji, bezpieczeństwa itd

Samą motywację możemy podzielić na kilka czynników:

  1. Motywacja wewnętrzna – najważniejszy rodzaj motywacji w sporcie – pobudza do działania, które jest celem samo w sobie, dzięki tej motywacji jesteśmy w stanie się rozwijać i podnosić swoje umiejętności. Realizujemy swoje cele nie czekając na korzyści, lecz dla własnej przyjemności.
  2. Motywacja zewnętrzna – występuje, gdy głównym celem jest chęć osiągnięcia korzyści. Np uprawiamy dany sport nie czerpiąc z niego przyjemności, a dla korzyści materialnych, sławy itd
  3. Motywacja uświadomiona – występuje wtedy,gdy świadomie realizujemy małe cele by dojść na sam szczyt, gdy wszystko mamy zaplanowane i wiemy w jaki sposób chcemy zrealizować cel główny.
  4. Motywacja nieuświadomiona – występuje,gdy działamy w określony sposób nie znając prawdziwego motywu naszego działania
  5. Motywacja dodatnia – występuje, gdy zaspokajamy nasze potrzeby, np. Potrzeba rywalizacji, chęć wygrania
  6. Motywacja ujemna – występuje, gdy chcemy czegoś uniknąć, np motywacją ujemną będzie strach przed porażką

W każdej dyscyplinie sportowej na sukces składa się wiele czynników, począwszy od predyspozycji fizycznych i mentalnych danego zawodnika, umiejętności, sprawności, wyszkolenia fizycznego, technicznego, taktycznego kończąc na przygotowaniu szeroko nazywanym treningiem mentalnym. Nawet najwyższy poziom wyszkolenia nie zapewni nam sukcesu bez odpowiedniej motywacji. Wielu trenerów na świecie coraz częściej powtarza, że bez odpowiedniej mentalnościczy przede wszystkim motywacji nawet największy talent będzie miał pod górkę. Fizyczna doskonałość sportowca jest tylko bazą, jego podstawą do budowania osiągnięć, jednak sama w sobie nie decyduje o możliwości
osiągania sukcesówmistrzowskich. Połączenie fizyczności z odpowiednim, świadomym nastawieniem mentalnym jest gwarancją sukcesu.

Aby zamknąć temat motywacji należy wspomnieć również o dwóch prawach motywacyjnych Yerkesa – Dodsona, które opisują empirycznie ustaloną zależność między pobudzeniem – natężeniem motywacji, a sprawności działania

Pierwsze prawo Yerkesa – Dodsona mówi, że w miarę wzrostu natężenia motywacji sprawność działania wzrasta do pewnego poziomu, po czym zaczyna spadać, a przy bardzo wysokim natężeniu motywacji sprawność działania znów jest niska.

Drugie prawo Yerkesa – Dodsona wskazuje, iż w rozwiązywaniu zadań łatwych największą sprawność działania osiąga się przy wysokim poziomie motywacji, zaś w rozwiązaniu trudnych – przy niskim poziomie.

Najważniejszym czynnikiem, który pobudza motywację jest współzawodnictwo. Jednak w początkowym okresie nie należyztym przesadzać. Często rodzice wymagają od swoich dzieci, a także osoby dorosłe w początkowym okresie uprawiania sportu wymagają tego by być lepszym od kogoś, porównują się. To może szybko zabić naszą motywację. Ważniejsze jest „współzawodnictwo z samym sobą”, a więc porównywanie swoich umiejętności w kolejnych okresach przygotowania. Czyli postępowanie zgodnie z zasadą „kolejnego dnia chcę być lepszy niż wczoraj”. Pobudzając motywację sportowca, należy kierować się zasadą, żeby wykonanie zadań stanowiło dla nich potrzebę i przyjemność. Takie nastawienie wyzwala inicjatywę, konsekwencję i pomysłowość w działaniu.